گدازه های جنون

گرچه تنها بهانه ای اما..........من نمی خواهم از تو بنْویسم

تو همان تیشه ای و من، ریشه..........تو همان شعله ای و من، شبنم

 

من نمی خواهمت ولی چه کنم؟..........حلقه ای بر مدارِ کیوانی

روی جغرافیای احساسم..........تو مسیری به هر گلستانی

 

حرکتِ چشم های من وصل است..........به مسیرِ تحرّکِ بدنت

از نگاهِ تو موجِ مغناطیس..........می کشاند مرا به سمتِ تنت

 

برده از یادِ من گذشتِ زمان..........هرکسی خوب و بد، سَوایِ تو را

دستِ من نیست، هدیه ام دادند..........لحظه ها هر نفس هوایِ تو را

 

دستِ من نیست بعدِ هرچه مسیر..........از جهانِ تو سر درآوردم

مقصدم عشق بود و هر راهی..........سمتِ بیراهه را رها کردم

 

دستِ من نیست طعمِ آغوشت..........گرم و شیرین به یادِ من مانده

هیچ عطری در این حوالی نیست..........عطر تو هر چه بود تارانده

 

این خودم نیستم که می بازد..........در هجومِ سپاهِ مژگانت

ظرفِ صبرِ من است می افتد..........با هزاران ترک به دامانت

 

چهره ام را کمی تماشا کن..........این منِ دیگری به غیرِ من است

قلبِ رامم شکست، بعد از این..........کارِ ابلیس، ذکرِ خیرِ من است

•••

پشتِ دندانِ من هزاران حرف..........در سکوتی غلیظ ماسیده

فَوَران می کنم مراقب باش!..........لهجه ام رختِ جنگ پوشیده

 

فوران می کنم به حوصله ات..........غصه هایی که خورده ام یک یک

رنج هایی  که هدیه دادی تا..........قول های  دروغیِ مضحک

 

قصد کردم که ریشه ات را از.......... بیخ و بُن در تنم بخُشکانم

این درخت اهلِ بار دادن نیست..........سایه ای هم نداشتی، جانم!

 

کوهِ موجی شدم که با خشمش..........می زند سر به صخره ی جانت

پشتِ تکرارِ تلخِ هر نَوَسان..........می کشاند به دارِ وجدانت

 

نوحِ مبعوثِ قلبِ من بودی..........راه دادی به عرشه طوفان را

می دهم بی بهانه دستِ دلم..........بعد از این اختیارِ سُکّان را

 

بعد از این روبراه خواهم شد..........فصلِ جبران خشکسالی شد

عطرِ باران گرفت چشمت تا-..........حرفِ تاوان و گوشمالی شد

 

بعد از این من دوباره خواهم رُست..........از دلِ آنکه قدردانِ من است

نازنین! راه را بگیر و برو..........ایزدِ عشق میزبانِ من است

•••

نازنین! لایِ چاک چاکِ دلم...........بذرِ دلبستگی کپک زده است

دل تنگم برای یک جرعه...........عشقِ بی چَشمداشت لک زده است

 

سیرم از حرف های ناپخته..........پُرم از وعده های بی سر و ته

تشنه ی آفتابِ آغوشت......... جگرش آب شد در این لَه لَه

 

تو که درگیرِ خویشتن بودی..........هر کسی این وسط خدا شده بود

قول هایی که قانعم می کرد..........نردبانی به ناکجا شده بود

 

قول دادی که بَرّه ی رامَت..........لقمه ی چربِ گرگها نشود

قول دادی کنار من باشی..........وصله از پیرهن جدا نشود

 

ساکنِ خانه ی دلم بودی..........کو کجا رفت حق آب و گِلَت؟

قول دادی ولی نشد!.. باشد-..........وقفِ آواره ها مُشاعِ دلت

 

چشمه ی مهربانی ام خشکید..........چه شد از من گلایه می جوشد؟

نوبت وعده های من شده است..........نازنین! باش، مانده تا مقصد!

•••

دوست دارم به آتشت بکشم.......... در نفس های داغِ خود، نم نم

اشتیاقت که خوب شعله گرفت..........موجی از انجماد هدیه کنم

 

دوست دارم تو را بیازارم.......... ذره ای حس کنی زوالم را

بین شب-گریه ها کمی شاید..........بچشی طعمِ انحلالم را

 

دوست دارم؛ ولی چه فایده، در-..........سینه قلبی که سنگ باشد نیست

با خودم هِی مُدام می گویم..........بُگذر از بغض و کینه فایده چیست؟

 

زیر پای تو له شدن امّا..........اتفاقی نبود عمداً بود

قولهایی که زیر پایت ماند..........شاهدِ سرنوشت این زن بود

 

سرنوشتِ زنی که می ترسید..........سهمی از سرنوشت تو نبَرَد

امپراطورِ آرزوهایش..........ناز او را به بوسه ای نخرد

 

سرنوشتِ زنی که انگاری..........به پشیزی دلش نمی ارزید

با تمامِ خودش معامله کرد..........هیچ اما به دستِ او نرسید

 

این منم! آن زنِ تماشایی!..........از پسِ اشک ها نگاهم کن

ژنِرالِ غرور، گریه چرا؟..........غرقِ شلّیکِ قاه قاهم کن

 

من اگر زار و ورشکسته ی عشق..........یا دچارِ رکودِ بازارم

از جهانی که وسعتش کم نیست..........دستِ کم خلوتی طلبکارم

 

خلوتی تا همیشه دور از تو..........طلبم از زمانه سنگین نیست

پایِ تیمورِ سَرکِشی هایم..........لنگِ تسخیرِ چین و ماچین نیست

 

طلبم را وصول خواهم کرد..........از جهانی که عاشق-آزارست

به خلاص از تو قانعم هرچند..........این جهان بیش از این بدهکارست

•••

می خُروشم، به جوش می آیم..........سرِ هر سطرِ خالیِ دفتر

می نویسم، دوباره می شِکَند..........در گلو بغضِ کهنه ای دیگر

 

دردِ من مثنوی شد اما باز..........قلمم از زبان نمی افتد

قطب کردی دل مرا اما..........داغِ من از دهان نمی افتد

 

دلم از دست رفت، با این حال-............نزدی حرفی از پشیمانی

زیر آوارِ بی خیالی هات..........دلم از دست رفت می دانی؟

 

کِلوُپاتْرایِ¹ سرکشی بودم..........فکرِ فتح قلمروِ تنگت

لشکری از سِزار خواهانم..........من ولی خامِ آن دلِ سنگت

 

لشکری از سِزار می جنگید..........تا مرا روی سر بگیرد عشق

غافل از این که یک نفر می خواست.........در دلم زودتر بمیرد عشق!

 

غافل از اینکه از همان اول..........غرقِ دنیایِ نقش ها بودی

مملو از راز، سخت و پیچیده..........تو خدایِ اِنیـــگما*¹ بودی!

 

هم لوُلیتایِ*² لوس بودم هم..........زنِ رنگینِ*³ کوچه و بازار

مردِ همراهِ قصه ام نشدی..........چمدان ماند و ایستگاهِ قطار

 

می روم روی نَردِ حسرتها..........مُهره ی عشق را بسوزانم

گرچه میلی به بازگشتن نیست..........باز درگیرِ دردِ وجدانم

•••

اشتباه، اشتباه، از پیِ هم..........بس کن این کودکانه را دل من

کبکِ تو لایِ برفها یخ زد..........تا به کِی دیدن و دمی نزدن؟

 

درد وجدان کجا بها دارد؟..........رونقِ عشقهای یک شبه است

رد شو از ایستگاهِ تردیدت..........دل نسوزان به آنکه بُرد و شکست

 

تو به دنبال نور می گشتی..........بین دهلیزِ محوِ تاریکی

تو هواخواهِ ژرفِ اقیانوس..........او طرفدارِ جوی باریکی

 

جای عطرِ حضورِ خود پر کرد..........خانه را از هوای دل کَندن

عاقبت هم سپرد عشقت را..........به جهنم، به دستِ اهریمن

 

عشق او مُفت هم نمی ارزید..........نوش جانش ولی هر آنچه که بُرد

می گذارم به پای تقدیر، او-..........اَبرَکی بود و دل به برکه سپرد

 

مثل آتشفشان پس از فوران..........تشنه ی خوابِ مُمتدم اکنون

می روم تا کباب تر نشوی!..........در هجومِ گدازه های جنون

 

بس کن این ژستِ حق به جانب را..........می روم، در تنم نمانده رمق

یادِ من هم به باد خواهد رفت..........پشتِ لحنِ تتق تتق تق تق

 

پ ن:

*¹: ماشین رمزنگار آلمان نازی، معما، رمز

*²: دختر فریبا و اغواکننده (انگلیسی-فرانسوی با ریشه ی اسپانیایی)

*³: اشاره به ضرب المثل "زن باید سنگین و رنگین باشد"

*⁴: اشاره به ضرب المثل "مثل کبک سرش را زیر برف کرده است"