برگرد تا اندوه را پایِ تو قربانی کنم
با ماهِ رویت شامِ چشمم را چراغانی کنم
رفتی غزل پژمرد و من می ترسم از خشکیدنش
برگرد تا از نو بِرویَم، تا غزلخوانی کنم
هزارتوی خیال
اگر شاعری نمی دانی، دست کم یک شعر دلنشین باش!
طبقه بندی موضوعی
-
موسیقی
(۲۹) -
تراوشات بی وزن من
(۳۶) -
طراحی های من
(۱۵) -
قصه های من با طعم ادبیات عامیانه
(۱۱) -
اشعار نیمایی من
(۸۳) -
از کتاب هایی که می خوانم و درباره شان...
(۲) -
اشعار کلاسیک من
(۳۶) -
سکانس
(۵)
آخرین مطالب
